Waarom diëten je hormonen saboteren

Mensen proberen af te vallen en eindigen zwaarder dan ze begonnen. Dat is het lichaam dat precies doet wat het hoort te doen.

Een dieet is voor het lichaam geen gezonde keuze. Het is een noodsituatie waarbij calorieën dalen, de hersenen registreren schaarste, en het systeem schakelt over op overleving. Het metabolisme vertraagt, spiermassa wordt afgebroken, omdat spieren energie kosten die het lichaam nu wil sparen. Vet wordt vastgehouden als reserve voor wat er nog aankomt.

Wat de weegschaal laat zien klopt. Wat er met de lichaamssamenstelling gebeurt, is een ander verhaal. Elke caloriebeperking is een stressor, en stress heeft een hormoon: cortisol. Chronisch verhoogde cortisol verlaagt de insulinegevoeligheid, meer insuline betekent meer vetopslag en minder groeihormoon, dat beïnvloedt testosteron en de schildklier vertraagt nog meer.

Je bent begonnen met één probleem en eindigt mogelijk met meerdere.

Na het dieet eet je weer normaal en het lichaam, dat maanden in overlevingsmodus heeft gezeten, slaat nu alles op wat het kan. Sneller dan voorheen, omdat het metabolisme structureel is verlaagd. Dit is het jojo-effect, en het is geen gebrek aan iets maar fysiologie.

De industrie weet dit en toch wordt hetzelfde advies jaar na jaar verkocht. Minder eten, meer bewegen. En 98% van de mensen die afvalt via een dieet staat binnen vijf jaar weer op of boven hun begingewicht.

De oplossing begint niet bij calorieën, het begint bij de hormonen die bepalen wat het lichaam met calorieën doet. Een te traag werkende schildklier verbrandt minder. Chronisch hoge insuline verhoogt cortisol wat groeihormoon remt, dit zijn slechts een aantal verbanden. Hormonen beïnvloeden elkaar constant en werken nooit op zich.

Wat je eet is minder belangrijk dan wat je lichaam ermee kan doen. En wat je lichaam ermee doet, wordt bepaald door je hormonale profiel.